M.s. Avanium – Wuustwezel

‘Alléz vooruit’, is een mooie Vlaamse vertaling van de naam die Steven en Tamara Peleman- Poppe op de boeg van hun 1341 ton grote trots hebben geschilderd.
Het zijn eigentijdse scheepvaartondernemers die varen voor Nautica Binnenscheepvaart BV en daarbij elk weekend hun twee dochters hoe dan ook aan boord managen! Tamara verslindt hiervoor de kilometers. Steven kan durf en initiatief niet worden ontzegd, heeft een drive en mening, reageert op onrecht zonder kabaal maar trekt aan de bel voor het te laat is.
Zijn ‘accu’ voedt hij in Zuid Frankrijk tijdens de jacht op meervallen! Zijn grootse dit jaar was tweehonderdachttien centimeter!
Samen met schoonpapa Luc in vrijheid- natuur- rust- water en dan met je verhaal terug naar de camping is voor hem vakantie! Tamara avontuurt met haar kinderen dan op de camping en omgeving en mist de stuurhut even niet.

“Met ons vorige schip voeren we een containerdienst tussen Duinkerke-Rijsel-Antwerpen. De crisis stak een spaak in ’t wiel. Er was noodzaak voor een andere koers en luiken. Duitsland was ons nog onbekend. Een collega zei ons je moet Nautica eens bellen! Inmiddels hebben we twee jaar vrije vaart achter ons en zijn met ons nieuwe schip het tweede jaar verhuurt en dat bevalt prima!
Je bent er geen nummer, ze denken met je mee, zowel in Zwijndrecht als in Mainz. Wij zijn verhuurd, toch wordt er naar je geluisterd. Wanneer ons een reis slecht uitkomt wordt een andere mogelijkheid geboden. Een paar bevrachters hebben zelf gevaren, je merkt dat. Anderen nodigen we hierbij graag een reisje of paar dagen mee. Praktijk proeft altijd anders! De vrachtafrekening is correct op tijd. Samen zoeken naar de overeenkomst, genereert waardering wederzijds. We begrijpen dat bevrachting niet eenvoudig is. Geven en nemen is het ‘cement’ tussen zaken, dat beseffen we ons terdege.

Mee eens Tamara?
“Ik riep al vroeg ‘ik zoek mij ene schipper’! Ik vaar graag, kan met Steven, kinderen, soms matroos, hond, parkiet en onderhoud mijn energie aan boord kwijt. De helft van onze vriendenclub vaart voor Nautica. Daartussen zijn ook veel Belgen. Visite onderweg gebeurt niet zelden! Eens werd ik de Belgische behartiging voor de Vibia organisatie en hield me bezig met het huisvuildossier. Leuke interessante periode. Mocht ook eens mee met een zeeschip van Antwerpen naar Vlissingen. Een ervaring die je mening over zeevaart op de Westerschelde bijstelt.”

Suggesties?
“We krijgen al een heel welkom kerstpakket, maar een nieuwjaarsreceptie organiseren zou wel erg leuk zijn. Nautica doet haar best om zo nu en dan eens langs te komen wanneer we in de buurt zijn. Niettemin, face to face met collega’s van kantoor en schepen lijkt ons niet alleen leuk maar versterkt ook saamhorigheid.

Hoe kijken jullie naar toekomst?
Nieuwe ontwikkelingen volgen is ook voor de binnenvaart onontkoombaar, maar daarbij hopen we te kunnen blijven werken en leven vanuit ons hart ofwel pc en app’s moeten niet bepalend worden.

Wanneer we van boord gaan is er tijdens dit interview 560 ton kunstmest in een coaster overgeslagen. Tamara manoeuvreert de Avanium achteruit tegen de kaai. Steven zegt nog terwijl hij een steek op de bolder legt; excuseer maar ik moet schip- en ruim schoonspuiten, de vloer droogtrekken en vanavond in de Europoort sojabonen laden voor Mainz!”