Je spreekt dezelfde taal
als de man aan ‘t roer’!

Weten waar je het over hebt, service geven, interesse tonen, heldere afspraken maken en als het eens ‘schuurt’ daarbij ook sympathiek blijven, zijn eigenschappen van bevrachter Harrie Volker.

Na de HAVO en opleiding op ms Alliantie, vaart hij met een eigen schip en zijn gezin zeven jaar door Europa, waarna hij voor een bestaan aan wal kiest

Een bekende bevrachter had al eens gezegd: ’als je het vak wilt leren, kan ik je wel gebruiken’. Harrie pakte deze kans en wisselde het ‘roer’ voor een bureau en telefoon. Door binnenlandse bevrachting leerde hij de haarvaten van onze binnenwateren kennen.

Evenwel boeide internationaal transport hem meer! Hiervoor stapte hij binnen bij Nautica en inmiddels zijn er 15 jaren achter de rug en voelt hij zich thuis.

Delen wordt altijd meer

“Wanneer je het mij vraagt is expertise de motor achter Nautica. We zitten in Zwijndrecht met vier bevrachters aan een bureaublok en zijn met onze groep groot genoeg om te bepalen, maar voldoende klein om informeel te zijn. De sfeer is maritiem. Openheid is de stimulans om kennis te delen. Flexibiliteit en korte lijnen geven daadkracht.”

Een bevrachter schept verwachtingen

“Bemiddeling tussen verlader en schipper is niet vrijblijvend. Er wordt iets van je verwacht. Je geeft een duw aan een beslissing. Als je een leeg schip op vrijdagmiddag niet aan de reis kan helpen en moet zeggen tot maandag, dan weet je wat er speelt aan boord.”

Vaar je nog wel eens mee ?

“Ja soms, het duurt maar even en het voelt of je nooit bent weggeweest. Varen houdt mij bij de les. Administratie is echt wel een ding aan boord geworden.  ‘Het vooruit bepalen van de waterstand vereist ‘meteorologische kennis’ en is doorgaans een zorg, hoewel lichten nauwelijks nog voorkomt.”

Wat zou er in bevrachting beter kunnen?

“Het proces in computerprogramma’s zou meer consistent kunnen zijn.”